هوش کلامی

0
270

 هوش کلامی (Linguistic Intelligence )، برای اولین بار توسط هوارد گاردنر مطرح گردید. بیان مفاهیم مختلف به اثر گذارترین و بهترین شیوه ممکن (در گفتار و نوشتار) را هوش کلامی گویند.

 

هوش کلامی ساختمانی است که مصالح آن، کلمات و عبارات هستند. به همان دلیل که همه ساختمان هایی که می بینیم زیبا نیستند، همه افراد هم، هوش کلامی بالایی ندارند، هر چند مصالح کار هر دو گروه، در اختیار تمام افراد قرار دارد.

 

فن بیان را با هوش کلامی اشتباه نگیرید.

 

 منظور از فن بیان : ارائه ی زبانی و کلامی حرفه ای مطلب است درحالی که منظور از هوش کلامی، هنر سخن وری و تسلط به آن است. برای تشخیص فن بیان فرد ، حتما باید سخن گفتن او را ببینیم، در حالی که برای تشخیص هوش کلامی ،خواندن دست نوشته های فرد کفایت می کند.

 

مولفه های هوش کلامی :

 

۱- معنا شناسی واژگان: بدانیم که هر کلمه، در موقعیت های مختلف، معنای متفاوتی خواهد داشت.

۲- آوا شناسی: ایجاد وزن کلامی و آهنگ در هنگام سخن گفتن و یا نوشتن

۳- قواعد و دستور زبان: توانمند سازی خویش در خصوص جمله سازی صحیح

۴- شناخت کاربرد زبان در شرایط مختلف (کاربرد واژه ها): استفاده درست و بجا از واژگان

 

 

و نکته آخر این که،  هر چند هوش کلامی تا حد زیادی ذاتی است اما با پرورش این مقوله ی مهم می توان تا حد مقبولی این توانایی را در خود ایجاد و بهبود داد.  

امتیاز شما به این مطلب :

ثبت نظر