دلایل کم حرفی

0
362

اگر شخصی از سخن گفتن فراری بوده، درموقعیت هایی که انتظار می رود سخن بگوید، سکوت اختیار نماید، دچار مشکل کم حرفی است. کم حرفی می تواند، ریشه در کم رویی و خجالتی بودن فرد داشته باشد.

 

کم حرفی را با درونگرایی اشتباه نگیرید.

 

 زیرا فرد درونگرا، در جایی که نیاز باشد، قاطعانه اظهار نظرمی نماید. اما شخص کم حرف، حتی در صورتی که، در جایی، نظرش پرسیده شود هم، از پاسخ دادن فراری است. برای کمک به افراد کم حرف، باید اعتماد به نفسشان را افزایش داده، مهارت های ارتباطیشان را تقویت نمود.

 

باید توجه داشت، که یادگیری زبان از کودکی آغاز می گردد، و درصورتی که والدین، برخورد درستی با کودک خود نداشته و وقت کافی برای سخن گفتن با او اختصاص ندهند، کودک سرخورده شده، میل به سخن گفتن را از دست میدهد.

 

 دلایل کم حرفی:

 

اعتماد به نفس پایین یا فقدان اعتماد به نفس

خجالتی بودن

درون گرایی

اضطراب اجتماعی؛ واهمه از سخن گفتن در حضور دیگران

فقدان مهارت های اجتماعی همچون: توان ابراز وجود، توانایی برقراری ارتباط صحیح، توانایی یافتن دوست و فن بیان

وجود تفکرات اشتباه، نسبت به رفتارهای اجتماعی خویش

احساس خود کم بینی و اینکه سخنانش برای هیچ کس جذاب نیست

عدم آشنایی با زبان بدن

محیطی که در آن رشد کرده و بزرگ شده ایم، همچون: خانواده، محیط آموزشی و ..

 

از جمله پیامدهای منفی کم حرفی، ایجاد احساس عقده و حقارت، بی ارزش بودن در شخص و قرارگیری در شرایط یک جنگ روانی دائمی، در ذهن شخص است.   

 

راهکارهای رفع مشکل کم حرفی:

 

بهبود و افزایش اعتماد به نفس

حل مشکل اضطراب شخص

توانمند سازی شخص در زمینه مهارت های اجتماعی و ارتباطی

تمرین گوش دادن پویا

تمرین تعریف مثبت از خود، بجای سخنان منفی

شرکت در گروه های مختلف درمانی

تمرین مقابل آیینه

توجه به ظاهر و پوشش

تلاش نمائید همواره با اعتماد به نفس به نظر بیایید.

 

و در نهایت لازم به ذکر است، برای حل این مشکل، نیاز به کمک گرفتن از شخصی آگاه و مسلط به این حوزه را، دارید.

امتیاز شما به این مطلب :

ثبت نظر